ఈ టాపిక్ మీద ఎప్పటినుంచో ఒక బ్లాగ్ రాద్దాం అనుకుంటున్నానండి. ఇప్పటికి కుదిరింది, కాదు కాదు, రాయాలని మనసు కలిగింది. ఏదో ఒకటి ఎడిశావ్లె గాని, ఇంతకి విషయం ఏంటి అంటారా ? తినబోతూ రుచులు అడగటం ఎందుకండి. ఏదో కొట్టాలి కాబట్టి , ఆ సామెత చెప్పాను కాని , ఇప్పుడు అందరు రుచి confirm చేసుకున్నాకా కాని తినటం లేదు, అంతా five star మహిమ. అయినా, సామెతలు పాతబడిపోయాయండి. మోడరన్ సామెతలు అని చెప్పి, కొత్తవి create చేసుకోవాలి. (already వున్నాయనుకుంట. వీలు ఐతే search చేసి, links పోస్ట్ చేస్తానులెండి.)
okay, ఇంతకి సంగీతం లోకి వస్తే... రావటానికి ముందు నాకు సంగీతం లో ఏమైనా ప్రవేశం వుందేమో తెలుసుకోవాలని వుంది కదా.. అమ్మా! ఆశ, దోస, అప్పడం, వడ.. చెప్తే, బ్లాగ్ close చేసేస్తారు :P సరే, ప్రతిదానికీ ఒక prologue ఎడ్వాలని చిన్నప్పుడు మా మాష్టారు స్కేల్ తో, అరచేతి వెనకవైపు కొట్టి మరీ చెప్పారు. so, here we go. సంగీతం అనేది దేవుడు మనకి ఇచ్చిన గొప్ప వరమండి. దానిని మనం సాహిత్యం తో, ఇంకా అందం గా మలుచుకున్నాం. వున్నవి "స రి గ మ ప ద ని" అని ఏడు స్వరాలు ఐనా, వాటినుంచి కోటి వినసొంపైన రాగాలని సృష్టిమ్చ్చవచ్చంటేనే, అద్భుతం గా వుంది. అంత అద్బుతం గా వున్నా సరే, నా విషయానికి వస్తే మాత్రం సాహిత్యాన్ని కూడా సమానం గా ఇష్టపడతాను, గౌరవిస్తాను. పాలు, పంచదార కలిస్తేనే కదండీ నిజమైన రుచి. అలాంటి సంగీతం సాహిత్యం కలిసి, మనల్ని మురిపించే, ఒకానొక శ్రావ్యమైన రూపం, సినిమా పాట. నాకు తెలుగు తప్పితే, వేరే భాషల పాటలు నచ్చవండి. సాహిత్యాన్ని అర్ధం చేసుకోటానికి మనకి ఆ భాషలు అంత లోతుగా రావు కదా. నేను చిన్నప్పటినుంచి, ప్రాప్తిసితే స్వీకరిస్తాను కాని, ప్రాప్తి కోసం ప్రాకులాడను, అందుకనే వేరే భాషలని ప్రత్యేకంగా నేర్చుకోలేదు. అలాగని లక్ష్యాలు ఏమి లేకుండా బతికేస్తున్నానని కాదు, తెలుగు పాటలు బాగోలేకపోతే, వేరే భాషల వైపు చూడాలి కానీ, దేవుడి దయ వల్ల మన మ్యూజిక్ directors మనకి ఆ గతి పట్టనివ్వలేదు కదా. అవసరం ఐతే, వాళ్ళ పరువు పణం గా పెట్టి మరీ, వేరే భాషల నుంచి tunes ని అరువు తెచ్చారు. ఎవరి కోసం ? మన కోసమే కదా.. మనమేమో ఆ విషయాన్నీ గుర్తించకుండా, ఏదో డిటెక్టివ్ లా ఫీల్ అయ్యి, ఫలానా పాట ని అక్కడినుంచి కాపీ కొట్టారు, ఇక్కడి నుంచి లేపేశారు అని కనిపించిన ప్రతోడికి టాం టాం వేసి మరీ చెప్తున్నాం. వాడు ఆగుతాడా, స్టాలిన్ లో చిరంజీవి ఐడియా సక్సెస్ అయ్యినట్టు, మొత్తం పాకిపోతుంది. మన గురించి తీవ్రం గా ఆలోచించే directors కాబట్టి, సిగ్గు లజ్జ పట్టించుకోకుండా కాపీ కొట్టేస్తూనే వున్నారు. దీని వల్ల ఇంకో మంచి కూడా వుందండీ. కాపీ కొట్టారు అని తెలియనంత కాలం ఆహ, వోహో అని పోగుడుకుంటూ, అందరికి ఆ పాట ని వీలైతే వినమని చెప్తూ కబుర్లు చెప్తామా... కాపీ అని తెలిసిన వెంటనే ఫలానా సాంగ్ కాపీ కొట్టినది, వీలైతే ఒరిజినల్ సాంగ్ వినమని చెప్తూ కబుర్లు చెప్తాం. ఎలాగైనా, కబుర్లు ముఖ్యం మనకి. ఏమంటారు ?
సరేలే, బ్యాక్ టు టాపిక్. చిన్నప్పటి నుంచి నాకు పాటలు అంటే ప్రాణం అండి. మా అమ్మ కి పాత పాటల మీద మంచి knowledge వుండెడిది. పాట మొదట్లో వచ్చే సంగీతం బట్టి, పాట మొత్తం చేప్పేసేది. క్విజ్ లో ప్రశ్నలు ఎవరు అడుగుతారని మీ సందేహమా ? ఇంకేవరండి, ఆకాశవాణి విజయవాడ కేంద్రం వాళ్ళు. మా ఇంట్లో చిన్నప్పుడు ఒక laptop సైజు రేడియో వుండేది. అలా మా అమ్మపాడుకుంటూ పని చేసేసుకుంటుంటే, నాకు భలే ఆశ్చర్యం వేసేది. చిన్నప్పుడు అంతగా పాత పాటలు వినటం వల్ల కాబోలు, లిరిక్స్ అంటే ప్రాణం నాకు. అప్పుడే కవిత్వం అంటే ఆకర్షితుడ్ని అయ్యాను. నా జీవితం లో ఈ ఆకర్షణ కి చాల ప్రాముఖ్యత వుందండి. ఆకర్షణ అంటే నాకు చాల ఇష్టం (ఆకర్షణ అనే పదానికి అర్ధం చెప్పటం లేదండి. ఆకర్షణ అనేది ఇష్టం అని చెప్తున్నా). ఎంత ఇష్టం అంటే, ప్రతి విషయం లో ఆకర్షణ అనే చాప్టర్ వరకే వెళ్తాను. అక్కడి నుంచి ఒక్క అడుగు, కాదు కాదు, ఒక్క ఇంచ్ కూడా ముందు కి కదలను. ఈ ఆకర్షణ అనేది, చాల విచాత్రం ఐనది అండి. అది, ఇది అనేమి లేదు, సర్వాంతర్యామి. నా చిన్నప్పటి సంగీతం, నా కవితలు, నా బొమ్మలు, నా కధలు, నా నవలలు, నా నాటకాలు (అవునండి, ఒక నాటకం కూడా రాసి, ప్రదర్శించాం కూడా. ఇంజనీరింగ్ లో ధర్మరాజు వేషం కూడా వేశా!), అమ్మాయి:1, దగ్గరి నుంచి మొన్న మొన్న స్విమ్మింగ్, క్రికెట్, డాన్స్, అమ్మాయి:2.. నిన్నటి అమ్మాయి:౩, సాల్సా, సిక్స్ ప్యాక్ వరకు, అన్ని విషయాలు, వస్తువులు నా ఆకర్షణ కి బాధితులే. సీతమ్మ వారికి లక్షమణ రేఖ లాగ, నా సంకల్పాలకి నా ఆకర్షణ అలాగన్నమాట. అప్పుడు సీతమ్మ రావణాసురిడి కోసం చూడలేదు, కాని నేను వాడి కోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను. ఎలాగైనా నేను కూడా ఆ గీత ని దాటాలి (దాన్ని దాటుతున్నప్పుడు చత్రపతి లో మా ప్రభాస్, కాట్రాజు గీసిన గీత ని దాటే effect కావాలి ). నా కళ్లు ఇప్పటికే నాలుగు కాపుల కాయలు కాసేసయండి. ఐదో కాపు కి పూత కూడా పడింది. రావణ! ఎప్పుడు నీ కరుణ ?
అవును, మీకు ఈ పాటికి అర్ధం అయ్యి వుంటుంది, నేను బ్లాగ్స్ వేటిని base చేసుకుని రాస్తున్నానో/రాయబోతున్ననో.. నా fantasies :D ఇక నా సంగీతానికి వస్తే, ఐదో యేడులో కాబోలు తిరుపతికి తీసుకుపోతే, అక్కడ నాలో నిద్రపోతున్న సంగీత విద్వాంసుడు నిద్ర లేచాడు. రైలు బొమ్మతో పాటు, ఒక పిల్లనగ్రోవి టైపు పీకని గోల చేసి మరీ కొనిపించుకున్నా (మరీ చిన్నప్పుడు పావలా పీక తో తృప్తి పడ్డాకాని, అది ఒకట్టే శబ్దం చేస్తుంది. నాకే చిరాకు, జ్ఞానోదయం రెండు కలిసి వచ్చి, వున్నతి [దీన్నే ఇంగ్లీష్ బాష యందు ప్రమోషన్ అందురు] కోరుకున్న ). ఒక రెండు రోజుల పాటు ఆ వేణువు తో, నేను కూడా శాస్త్రీయం గా సాధన చేద్దమనుకున్నానండి, చేశాను కూడా. సున్నితం గా, ఒక పద్దతి ప్రకారం చేతులు కదిలిస్తూ ట్రై చేశా. ఉహు, ఎంతసేపటికి టీవీ లో, రేడియో లో వచ్చేలా శబ్దాలు రాటల్ల! నాకేమో ఆకర్షణ పెట్టిన హద్దు మాత్రం తొందరగా వచ్చేసింది. ఏలాగంటే, first రోజు, మా నాన్న దగ్గర వుండి మరీ ఎలా వూదాలో నేర్పించారు. (కాదు, నేర్పిద్దామని ప్రయత్నించారు. తొక్క లే, ఆయన కి కూడా ఏమి రాదండి. కాకపోతే, ఎలా వూదాలి, ఎలా వేళ్ళు ఆడించాలో తెలుసు.) రెండో రోజు, నాన్న నేర్పవా అని దగ్గరికి వెళ్తే, ఒక చిరునవ్వు నవ్వి, పని మీద బయటికి వెళ్తున్న, అమ్మని అడుగుపో అని తప్పించుకున్నాడు. నేనేమో గేటు దాటి బయటికి వెళ్ళలేను, వెంటపడి ఎడిపిద్దాం అంటే. ఏం అంటారా ? అక్కడ NTRది పేద్దా ఫోటో వుంటుంది. అది అంటే నాకు లాగు తడిచిపోయేదంటా. ఒక రోజు, దాన్ని తుడుద్దామని (తడిచిన నా లాగుని కాదండి, ఫోటోని ) తీసేస్తే, ఆరాధన లో చిరంజీవి కి background మ్యూజిక్ వచినట్టు, నాకు కూడా "అరె ఏమైంది... ఒక మనుసుకు రెక్కలు వచ్చి, ఎక్కడికో ఎగిరింది" అని వచ్చిందేమో, ౩ years age లో, లోకమంతా మా ఇల్లే, అందరు నా చుట్టాలే అన్నట్టు ప్రయాణం start చేసేసా. పక్క వూర్లో నేను తెలిసిన ఎవరో దారిన పోయే దానయ్య వుంటే, గుర్తు పట్టి, మా ఇంటికి చేర్చారు. అప్పటికి వూర్లో గొడవ గొడవ అంట. ఫలానా వాళ్ల అబ్బాయి, తప్పిపోయాడంటా అని. మా theatre కాన్వాస్ బండి పెట్టి, వూర్లో ఫుల్ anouncements అంట (మా కాన్వాస్ బండే గా, ఫ్రీ ఫ్రీ ఫ్రీ ). ఆ రోజులే నయ్యం, ౩ years అయినాను నాకు ఫుల్ following వుంది పక్క వూర్లో కూడా. ఇప్పుడు, మా వూర్లో వెళ్తే, 90% జనాలకి నేనెవరో తెలియదు. మా అమ్మ, నాన్న కి ఒక్కరే కూతురు అనుకుంటారంటా, యెంత చోద్యం అండి! సరేలే, వీడి తిక్క ఇలా వుందా అని, ఆ NTR ఫోటో ని ఇంక ఎప్పటికి తీయ్యలేదు అక్కడి నుంచి. అయినా వాళ్ల ఆటలు నా ముందు ఎక్కువ కాలం సాగలేదు. నా 6th year లో ఇల్లు మారాం. అప్పుడు, దేవుడి హెల్ప్ తీసుకుని, ఆ ఫోటో విషయం వాళ్ళకి గుర్తు రాకుండా చేసేసాగా!
ఇక, రెండో రోజు నా విశ్వ రూపం అంతా చూపించా. శాస్త్రం లేదు, ఆవకాయ బద్ద లేదని చెప్పి, మోటుతనం చూపించా. దానికి కోపం వచ్చి, కళ్లు ఎర్రజేసింది. నాకు చిరాకు వచ్చి, దాని వంటికి నెర్రు వచ్చింది. రోజుఅంత సాధన చెయ్యలేం కదండీ, బడికి పోవాల్సి వస్తుంది. ఈ బడి ఒకటి, ఎప్పుడు టంచన్ గా 8 కే తెరుస్తారు. మా ఆఫీసు లో లాగ, flexible school hours ఎప్పుడు వస్తాయో ఏంటో. బడికి పోతాం వాళ్ల, నా తపస్సు కి భంగం కలిగింది కాని, లేకుంటే అదో నేనో డిసైడ్ చేసేసేవాడిని ఆ రోజు. నేను బడికి పోయాక, మా ఇంట్లో వాళ్ళు కొంచెం సేపు వూపిరి పీల్చుకున్నట్టు వున్నారు. హుహహాహా, అర చేతితో సూర్యుడిని, సాంబార్ తో సింహాన్ని, school పేరు తో నన్ను ఆపటం ఎవ్వరి తరం కాదు. బడి వదిలిపెట్టగానే, ఎదవలతో సొల్లు, గోలిలాటలు పెట్టుకోకుండా ఎకపీకిన ఇంటికి వచ్చి, ఏకంగా దాని దగ్గరికే పోయా. అక్కడ PRP వాళ్ల రైలు ఇంజన్ వుంది కాని, పీక లేదు. (ఈ రెండు రోజుల టైం లో, passengers ఎక్కువ లేరు అని నేనే compartements కౌంట్ తగ్గిచ్చా.) కొంతసేపు, హీరో ని వేరే అమ్మాయితో చూసిన హీరోయిన్ లా అయిపోయాను.( ఫ్రేమ్ అడ్డదిడ్డం గా కోయబడిన నాలుగు ముక్కల కింద విడిపోయింది.) కొంచెంసేపటికి తేరుకున్నా (మళ్ళి ఫ్రేమ్ కలిసిపోయింది).. నా ఈ పీక కనపడని కుట్ర లో భాగస్తులు ఎవరు అయ్యి వుంటారని తీవ్రం గా ఆలోచించా, వెంటనే స్పురించారు ద్రోషులు. నా కోర్ట్ లో నాకు తెలిసినవి రెండే శిక్షలు, ఆ శిక్షల్ని ముద్దయాల మీదే ప్రయోగిస్తా, దోషుల మీద కాదు. అందులో, ఒకటి.. అరిచి గీ పెట్టి, చెవులు బద్దలు యెసిపొయెల చెయ్యటం. రెండు.. కాళ్ళకి అడ్డం పడి, పనులు చేసుకోకుండా చెయ్యటం. మా అమ్మ దగ్గర మొదటిది పని చెయ్యదు. (బహుశా, ఏదో సినిమా లో చెప్పినట్టు, ఏడుపు పిల్లలకి మంచిది అని నమ్ముతుంది కాబోలు. రేపు కనుక్కుంటాలే).. రెండోది ఐతే బెస్ట్, ఎందుకంటె మా నాయనమ్మ అంటే పిచ్చా భయం మా అమ్మ కి, ఆమ్మ కిను. ఆవిడ అల అలా లోకాభిరామాయణం చర్చించి లోపలకి వచ్చేప్పటికి, ఇంట్లో పని అంతా అయిపోవాలి. ఇంకేం, మన తడాఖా చూపించా. దెబ్బకి, నా చేతుల్లో నా మొదటి సంగీత పరికరం, జనాల చెవుల్లో దూదులు. ఆ రోజు రాత్రి మా నాన్న వచ్చాక, మళ్ళి వెళ్లి కెలికా.. ఈ సారి నేర్పమని కాదులెండి. పగిలిపోయింది బాగు చెయ్యమని. మా నాన్న కి పాడైపోయినవాటిని బాగు చెయ్యటం భలే వచ్చు. బాగు చెయ్యటమే కాదు, చేసేప్పుడు పక్కన కుర్చ్చోపెట్టుకుని చాలా విషయాలు చెప్పేవాడు, ఇప్పటికి చెప్తుంటాడు కాకపోతే ఇప్పుడు అన్ని మనకి తెలిసినవే. మన knowledge బాగా పెరిగిపోయింది కదా. నాకు మా నాన్న లో నచ్చే చాలా విషయాల్లో అది కూడా ఒకటి. ఇప్పుడు ఐతే మా అమ్మ పార్టీ మార్చేసి, నా కొడుకు తో బాగుచేపించుకుంటా అని నా దగ్గరికి తీసుకువస్తుంది కాని, నేను నేర్చుకుంది ఆయన దగ్గరే అని మర్చిపోతుంది. నేను కాదు కాని, మా చిన్న అన్నయ్య ఐతే చాలా నేర్చుకున్నాడు. మెకానిక్ షాప్స్ లో పని చేసేవాళ్ళు చాలా మంది ఫ్రెండ్స్ వాళ్ల ఇద్దరికీ. ఇంట్లో పవర్ పోయినా, మోటార్ పని చెయ్యటం ఆగిపోయినా మా నాన్న లేకపోతే అన్నయ్య వుంటే చాలు. ఇప్పుడు ఆ గొడవ ఎందుకులే కాని, నా వేణువు కి neat గా ప్లాస్టర్ వేసి, నేర్రులు వస్తే వెంటనే ఏదో ఒకటి చెయ్యాలని, లేకపోతే అవి కాలక్రమేణ పెరిగి, వస్తువు విరిగిపోయేంత వరకు వస్తుంది అని లెస్సొన్ అఫ్ ది డే ఒకటి నేర్పించాడు. థర్డ్ డే కూడా అందరు నా గోల ని కొంతసేపు తిట్టుకున్నారు కాని, lite తీసుకున్నారు కొంతసేపటికి. ఎవ్వరు నన్ను పట్టించుకోపోఎప్పటికి నాకు కూడా బోర్ కొట్టింది. దానిని ఒక మూల పడేసి, రైలు లో passengers ని తిప్పుకుందామని నిశ్చయించుకున్న. నేను రెండు రోజులు వేణువు ని పట్టించుకోకపోయేసరికి, మళ్ళి దాని మీద కుట్ర జరిగింది. ఆ కుట్ర ఫలితం గా, ఎన్నో సంవత్సరాలు చీకటి గది కి పరిమితం కావాల్సి వచ్చింది ఆ వేణువు. ఎప్పుడో, మా తాత వాళ్ళు ఇల్లు శుభ్రం చేసుకుంటుంటే, త్రవ్వకాలలో వెలికిపడింది అంట. నాలో సంగీత కుతూహలానికి, నీళ్లు కాదు, co2 కొట్టి మరి ఆపినవాళ్ళు మా ఇంట్లో వల్లే అని నేను ఇప్పటికి నమ్ముతాను. తరువాతా ఇంకో 5-6 సార్లు ఆకర్షణ అనే చాప్టర్ ని దాటుదామని ప్రయత్నిమ్చానండి. 8th-9th క్లాస్సేస్ లో, drums ని ప్రయత్నించా. నో ఫలితంస్. సరేలే కదా, ఇంకా బోలెడు పరికరాలు వున్నై కదా అని అప్పటికి శాంతించా. ఇంజనీరింగ్ లో ఏకం గా, violin అండ్ కీబోర్డు కోసం, తీవ్రంగా కాకపోయినా పర్లేదు, ప్రయత్నించా. మా ఫ్రెండ్ పుణ్యమా అని వయొలిన్ మీద సప్త స్వరాలు ప్లే చెయ్యటం వచ్చింది. కంప్యూటర్ కీబోర్డు మీద టైపింగ్ చెయ్యటమే సరిగ్గా రాదు నా బతుక్కి, ఇంక కీబోర్డు ప్లే చెయ్యటం వస్తుందా చెప్పండి. మొన్న, సెలవలకి ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు, ఏక్ తార అంటారు చూడండి, అది కొనిపెట్టాడు మా నాన్న. ఒకటి ఐతే పాడు అయిపోతే, మన అభ్యాసన కి break పడుతుందని, spare కోసం రెండోది కి కొనుక్కున్న. దాని మీద కూడా మన ప్రతాపం చూపించా. ఫైనల్ result సున్నా. ఈ సారి, ఆకర్షణ హద్దు వుంది కదా, దాని చేరుకోటానికి పెద్ద సమయం పట్టలేదు. సరేలే అని, మా అన్నయ్య వాళ్ల అబ్బాయికి ఇచ్చాను నేను కొనుక్కున రెండింటిని, atleast వాడైన గొప్ప సంగీత విద్వాంసుడు అవుతాడేమో అని.
మీకు ఒక బ్రహ్మ రహస్యం కంటే గొప్ప విషయం చెప్పాలని వుందండి. (ఇంత సొల్లు చెప్పావ్, ఇంకెందుకు ఆలస్యం అంటారా?). సరే, వినండి.. ఇప్పుడు యూత్ అంతా అమ్మాయిలని ఆకర్షించటానికి ఏం చేస్తున్నారో తెల్సా, first gym కి పోయి బాడీ డెవలప్ చేస్తున్నారు, దీనికి ఐతే బ్రెయిన్ వాడాల్సిన పని లేదు కదా. ఆల్రెడీ డెవలప్ చేసినా, result నిల్ ఐతే, నెక్స్ట్ సాల్సా నేర్చుకోవాలి. దీని కోసం, కొంచెం కష్టపడాలండి. కాని తప్పదు, ఇటు వైపు గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ మరి. ఐనా, రిజల్ట్స్ సంతృప్తికరంగా లేకపోయినా, ఫలితాలు త్వరితగతిన రావాలన్నా, గిటార్ tutorials కి పోవాలి. నా మాట మీద నమ్మకం పెట్టండి చెప్తున్నా, గిటార్ ప్లే చెయ్యటం రాకపోయినా పర్లేదు.. భుజాన వేసుకుని తిరగండి చాలు. మీరు బైక్ అమ్మేసి, బస్ కొనుక్కోవలసి వస్తుంది (ఏం అంటారా మళ్ళి? మీకు చెప్పలేక చచ్చిపోతున్నానండి బాబు! అదేనండి, అంతమంది గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ ని కాఫీ డే కి ఎలా తీసుకెళతారు మరి). అదీ, పవర్ అఫ్ మ్యూజిక్ అంటే. జనాలకి ఇప్పుడు , ఈ మధ్య తెలిసింది కాని, నాకు ఈ విషయం చిన్నప్పటి నుంచి తెలుసండి. అందుకే, సంగీతం సంగీతం అని చచ్చాను ఇన్నాళ్ళు. ఏకం గా మూడో మెట్టు ఎక్కేద్దాం అనుకున్నా, కాని దుర్ద్రుశ్తవశాత్తు జారి పడిపోయా. అందుకే, కొంచం లేట్ అయ్యినా పర్లేదు, మొదటి నుంచి వద్దాం అని gym కి వెళ్ళటం start చేశా ఈ మధ్యనే :) కాని, గ్యారంటి గా రెండో మెట్టు ఎక్కకూడదని నిశ్చయించుకున్నా. నాకు చాలా గట్టి నమ్మకం అండి, నా టాలెంట్ అంత westren అని, guaranty గా నేను గిటార్ హీరో ని అయ్యిపోతానండి, సాధన start చేస్తే. (ఎలానో ఇన్నాళ్ళు గిటార్ మీద ప్రయత్నాలు జరగలేదు కదా, అందుకనే ధైర్యం) శుభం జరగాలని, నేను విజయం సాదించాలని భైరవద్వీపం లో KRవిజయ లెవెల్ లో దీవించండి. రెహ్మాన్ దగ్గర కాకపోయినా, కనీసం లోకల్ టాలెంట్ కీరవాణి దగ్గర guitarist గా సెటిల్ అవుతా. అవును, చెప్పటం మర్చిపోయా, నాకు మాత్రం కీరవాణి సంగీతం అంటే పిచ్చి అండి. టాలెంట్ లో, వైవిధ్యత లో, ఇళయరాజా తో ఐతే పోల్చను కాని.. melodious గా, వినసొంపైన tunes ఇవ్వటం లో కీరవాణి కింగ్. ఒక 15-20 years క్రితం పాటలు తీసుకుంటే, కీరవాణి గొప్పతనం అర్ధం అవుతుంది. ఆయన స్వరపరచిన చాలా గీతాలు melodies. ఆయన లో గొప్పతనం ఏంటంటే, ఆయన మనస్సులో పుట్టింది అంటే, అది మెలొడీ ట్యూన్ అయ్యి వుంటుంది, ప్రత్యేకం గా ఇంకో ట్యూన్ చెయ్యాలని కూర్చోకపోతే. వేరే సంగీత దర్శకులకి అలా కాదు, మెలొడీ సాంగ్ ట్యూన్ కావాలంటే, అడిగి చేపించుకోవాలి, లేకుంటే వైవిధ్యత కోసం వల్లే చేస్తారు.
అరె, ఏ కీరవాణి సాంగ్ అయ్యినా తీసుకోండి, అన్ని చల్లగా పిల్ల గాలి మోము ని తాకుతున్నట్టు, మనస్సుని హత్తుకునే విధం గా వుంటాయి, గమనించండి. "చల చల్లగా గాలి, మెల మెల్లగా తేలి" అంటూ సాగే గీతం గుర్తుకు వచ్చేలా వుంటై.
నేను ఇంక గమనించింది ఏంటంటే, అన్ని సాంగ్స్ (సరే, చాలా వరకు సాంగ్స్) లో సాహిత్యం చాలా అర్ధవంతం గా వుంటుంది. అది పూర్తిగా సంగీత దరసకుడి గొప్పతనం అని చెప్పాను కాని, ఆయన ప్రభావం మాత్రం కాదనలేనిది. గేయ రచయిత కి కావాల్సిన స్వేచ్చ ఇస్తాడేమో అని నా నమ్మకం. మీకు ఎప్పుడైనా నిద్ర పట్టకపోయినా, మనస్సు కలత గా వున్నా, కీరవాణి సాంగ్స్ పెట్టుకుని వినండి. "జాము రాతిరి జాబిలమ్మ జోల పాడనా ఇలా" అని సాగిపోయే గీతం ఎన్ని తరాలు అయ్యినా, అలా మెలొడీ కాటేగోరి లో టాప్ లో వుంటుంది, నిజంగా కీరవాణి మన దగ్గరకి వచ్చి జోల పాడుతున్న భావం ఏర్పడుతుంది. అల్లరి ప్రియుడు లో సాంగ్స్ అన్ని ఆణిముత్యాలు. ఆయినా, మనం సూపర్ మెలొడీ కాటేగోరి చర్చిస్తున్నాం కాబట్టి, అలాంటివే చెప్తాను. "ఆహో, ఒక మనసుకి నేడే పుట్టిన రోజు" అనే సాంగ్, నిజం గా ఆహో అనిపిస్తుంది శ్రోతల చేత. అమ్మ చెప్పింది అనే చిత్రం లో "మాటలతో స్వరాలే షికారు కి వెళ్తే గీతం", లిరిక్స్ ని tunes ని కలిపి నిజంగానే షికారు చేపించినట్టు వుంటుంది. ఈ చిత్రం పెద్ద విజయం సాదించలేదు కాబట్టి గీతాలు పెద్ద ప్రాచుర్యం పొందలేదు కాని, లేకుంటే అందరి albums లో ఒక must to keep. అన్నమయ్య, మీ అందరికి తెలుసు, మళ్ళి ప్రత్యేకం గా చెప్పాల్సిన పని లేదు. ప్రతి సాంగ్ అద్భుతం. వారానికి ఒక్కసారైనా ఈ పాటలు వినకుండా లేను, వుండలేనేమో అనిపిస్తుంది. అనుకోకుండా ఒక రోజు లో నీడల్లే తరుముతూ వుంది అనే సాంగ్, నిజంగానే చెవ్వుల్లో వినిపిస్తూ, కొంతసేపు తరుముతూ వుంటుంది. అన్వేషణ లో ఇళయరాజా సృష్టించిన "ఇలలో కలిసే శిధిలాకాశం" అనే కలవర పరిచే గీతాన్ని జ్ఞప్తికి తెచ్చేదిగా వుంటుంది. ఆపద్భాందవుడు లో "చుక్కల్లారా, చూపుల్లారా" అనేది ఇంకో నిద్రపుచ్చే గీతం. ఇదే చిత్రం లో వున్నా మరో గొప్ప సృష్టి "అవురా, అమ్మకు చెల్లా", ఈ పాట మొదట్లో, వివిధ రకాల tunes ని మనకి వినిపించటం జరుగుతుంది. అన్ని కూడాను, స్వల్ప వైవిధ్యత తో, పామరుడు కూడా ఆ వైవిధ్యతని గుర్తించగలిగేలా తీర్చిదిద్దిన ఘనత మా కీరవాణిదే. బావ నచ్చాడు లో అనురాగం అనురాగం లో అనే సాంగ్ లో మగ గొంతు సరిపోలేదు అనిపించేలా వుంటుంది కాని, సంగీతం మాత్రం అదుర్స్. బొంబాయి ప్రియుడు నా ఇంకో ఫేవరెట్ ఆల్బం. మీరు ఇంతకుముందు ఎందుములంగా ఐనా ఈ ఆల్బం ని ignore చేసి వుంటే, చెంప దెబ్బలు వేసుకుని, నాలుగు గుంజీళ్ళు తీసి, డౌన్లోడ్ చేసి, favourites లో పెట్టుకోండి. ఇప్పుడు మనం, చత్రపతి అనే, కీరవాణి కి చెడ్డ పేరు తీసుకువచ్చిన, మంచి ఆల్బం గురించి మాట్లాడుకుందాం. "అగ్ని స్కలన సంధగ్ధరిపు" అనే సాంగ్ ని కాపీ కొట్టటం జరిగింది. గమనించండి, ఒరిజినల్ సాంగ్ ని మూవీ starting లో ప్లే చేస్తారు, కొంతవరకు తప్పు ని కప్పిపుచ్చటానికి... ఇక, కాపీ కొట్టటం అని ఎందుకు అనాల్సి వచ్చిందంటే, క్రెడిట్స్ లో ఒరిజినల్ సాంగ్ ని mention చెయ్యటం జరగలేదు. ఇక తెలియక కొంతమంది, "మన్నేల తింటివిరా కృష్ణ" అనే సాంగ్ ని రాజహంస అనే అబ్బాస్ మూవీ నుంచి ఎత్తేసారు అనుకుంటున్నారు. "గుండు సూది" అనే యుగళ గీతాన్ని రమ్యకృష్ణ ఓల్డ్ మూవీ ఒకటి వుంటుందండి, అందులోంచి తీసుకోటం జరిగింది. పై రెండు చిత్రాలకి కూడా కీరవాణి గారే సంగీత దర్శకులు. తన సాంగ్స్ ని తనే కాపీ కొట్టుకోటం తప్పు కాదనుకుంట. "తెలుసా మనసా" అనే సాంగ్ ని ప్రేమించని తెలుగోడు వుండడు అంటే, అతిశయోక్తి కాదు, క్రిమినల్ చిత్రంలోనిది అని చెప్పాల్సిన పని లేదు కదా. బాలయ్యది, గాండీవం అని, ఒక flop(?) సినిమా వుంది, దానికి కూడా మెలొడీ కింగె దర్శకుడు. "గోరువంక వాలగానే గోపురానికి" అనే సాంగ్ కి, గోరువంక, మగ కోకిల పాట పాడుతుందేమో అని బ్రమపడాల్సిందే. (మగ కోకిల ఏంటి రా, చెత్త ఎదవ అని తిట్టకండి.. ఆ సాంగ్ లో ఎక్కువ మగ గొంతు వుంటుంది. కొంప తీసి, మగ కోకిలలు వుండవా అని అడుగుతారా ఏంటి ? మీకు ఒక నమస్కారం.) గోవిందా గోవిందా, ఈ మూవీ ఎందుకు హిట్ కాలేదో తెలియదు కాని, కీరవాణి మాత్రం ప్రపంచపు అంచుల వరకు తీసుకెళ్ళి, "అల్లదిగో, దాన్నే స్వర్గం" అంటారు అని చూపించి తీసుకొచ్చాడు. background మ్యూజిక్ దగ్గరినుంచి, "అందమా అందుమా", "అమ్మ బ్రహ్మా దేవుడా" వరకు, అన్ని మైమరిపింప చేసేవే! కాదంటారా ? కిష్కింద కాండ లో "తొలి వలపుల, చెలి పిలుపుల ప్రేమ లేఖల్లో" అనే గీతం పాతనాటి గీతలని గుర్తుచేస్తుంది. లాహిరి లాహిరి లాహిరి లో, "మంత్రమేదో వేసింది, మాయఎదో చేసింది" అంటూ మనల్ని నిజంగానే మాయ చేసాడు. సూపర్ మేలోడీస్ category లో, ఆకాశం లో ధ్రువ నక్షత్రం లా, సుస్థిర చోటు సంపాదించుకున్న ఇంకో రెండు గీతాలు, మాతృదేవోభవ అనే చిత్రంలోవి. "వేణువై వచ్చాను భువనానికి" డైరెక్ట్ గా మనస్సు ని తాకుతుంది. తాత్పర్యం కూడా, మెదడుకి వెళ్ళదండీ. ఆ పాట వింటున్నప్పుడు, మనస్సు మనల్ని తన అధీనం లోకి తీసుకుంటుంది. ఏంటి, కథలు చెప్తున్నా అనుకుంటున్నారా? ఒక్కసారి ఆ సాంగ్ ని ఇప్పుడే తీసి, ప్లే చేసి, కళ్లు మూసుకోండి. నా మాటల్లో నిజం మీకే తెలుస్తుంది. ఇదే చిత్రం లోని, "రాలిపోయే పువ్వా నీకు రాగాలూ ఎందుకె" అనే గీతం వింటుంటే, ఆ పువ్వు లోని రాగాలన్నీ తీసి, ఈ పాటలో కలిపి, మన చెవిలో రంగరించి పోసినట్టు వుంటుంది. మనఃస్పూర్తి గా చెప్తున్నానండి, ఇప్పటివరకు నేను చెప్పిన సాంగ్స్ ఎలాంటివంటే, మనకి చెవిలో నొప్పి వస్తే, ear డ్రాప్స్ వేసుకుంటే ఎంత రిలీఫ్ వస్తుందో, అంతా రిలీఫ్ ని తీసుకువచ్చే రకం. అమ్మ జోల పాడినట్టు, నిద్ర పుచ్చే మరో గీతం "సుఖీభవ సుమంగళి, సుఖీభవ!" అనే మేజర్ చంద్రకాంత్ చిత్రం లోని సూపర్ హిట్ సాంగ్స్ లో ఒకటి. నిజంగా అమ్మ జోలపాట ఎలా వుంటుందో గుర్తులేదు కాని, అంతకు మించి మాత్రం బాగుండదని తెలుసు. ఒక రాజు, ఒక రాణి లో, "స్వరాల వీణ ఈ వేళలోన" కూడా వినబుద్ధి వేస్తూవుంటుంది. ఒకరికి ఒకరు, ఇంక చెప్పేది ఏముంది, వింటున్నంత సేపు కట్టిబడేస్తుంది. తనకి లోబరచుకుంటుంది ఆ మాయ. ఒక musical magic, సింపుల్ గా. చెప్పటానికి మాటలు సరిపోటం లేదులే కాని, "నువ్వే నా శ్వాస" అనే గీతం తో, కీరవాణి సంగీతమే మా శ్వాస అని అయన అభిమానులతో మరో సారి చెప్పించ్చుకున్నాడు. ఇక తారక రత్న కి కనీసం average గా ఆడిన సినిమా ఒకటి వుంది అంటే, అది కీరవాణి చలువ, ఒకటో నెంబర్ కుర్రాడు రూపం లో. "నువ్వు చూడు చూడకపో, నే చూస్తూనే వుంటా" అని సాగే ఈ గీతం చాలామంది one side lovers కి యద లో కొలువుండిపోయింది. lovers ఒక్కరికే కాదండి, నాలాంటి మెలొడీ పిచ్చోల్లకి కూడాను. పల్లకిలో పెళ్లి కూతురు అని, బ్రహ్మానందం గారి తనయుడి తో చిత్రించారు, పాటలు బానే వుంటాయి, ఒకసారి ప్రయత్నించండి, మీకు కూడా నచ్చోచు. ఒక quote చెప్పనా.. పది చెడ్డ పాటలు విన్నా ఫర్లేదు, ఒక్క మంచి పాట కూడా తప్పించుకోటానికి వీల్లేదు. పరదేశి అని ఇంకో musical హిట్ వుందండి కీరవాణి గారి ఖాతా లో. "మల్లె పువ్వులాగా, మనస్సు దోచే సీమ దొరసాని" అంటు మనస్సు దోచేసుకుంటుంది. "మళ్ళి మళ్ళి మళ్ళి పూసింది, మధువన" అనే సాంగ్, మళ్ళి మళ్ళి, మళ్ళి మళ్ళి, వినాలనిపించేలా వుంటుంది. కాని, ఎక్కువ కాలం గుర్తు వుండే, సత్తాలేదు ఈ పాటకి. పెళ్లి సందడి అని ఒకప్పుడు, టాలీవుడ్ లో సందడి చెసినా సినిమా గుర్తు వుందా ? అది 365 డేస్ ఆడటానికి సంగీతం ముఖ్య కారణం అంటే, వప్పుకోవాల్సిందే. ఏ సాంగ్ అని చెప్పను, మా పెరటి జాంచెట్టా, సౌందర్యలహరా ? లేకపోతే హృదయమనే కోవెల తలపులు తెరిచిన అంటు మన సంగీతాభిరుచి ని పదును పెట్టిన సాంగా? ఆ తీర్పు ని మీకే వదిలేస్తున్నాను. "పూసింది పూసింది పున్నాగ, పూసంత నవ్వింది నీలాగా" అని మీనా చెలాకి గా నటించిన సాంగ్ ని చూసారా ? ఎంత గొప్పగా వుంటుందో. ఆ సాహిత్యానికీ, ఆ సంగీతం అద్భుతం గా సరిపోయింది. సింహాద్రి.. టాలీవుడ్ ని ఒక వూపు వూపిన చిత్రం. ఈ సినిమా విడుదలకి నేను ఇంటర్ లో వున్నానండి.. సినిమాలు చూసి పాడవ్వకు బుజ్జి అని చెప్పిన మా అమ్మ మాటలు పక్కన పెట్టి.. కీరవాణి సంగీతం, జూనియర్ NTR ని చూసి ధైర్యం చేసి వెళ్ళాను. నేను మా అమ్మకి ఇచ్చిన మాట తప్పినా, అనందం వేసింది. అఫ్ కోర్సు, ఇప్పుడు మాట తప్పటం అలవాటు అయ్యిందనుకోండి. ఇందులో "అమ్మైనా, నాన్నైనా" నా ఫేవరెట్. ఈ ట్యూన్ ని, కిష్కింద కాండ అనే తన గత చిత్రంలోంచి తెచ్చుకోటం జరిగింది. "గుజరాతి పరదాల, పంజాబీ పరువాల" అనేది ఒరిజినల్ సాంగ్. తరువాత, జూనియర్ NTR తోనే "ఎక్కడో పుట్టి, ఎక్కడో పెరిగి ఇక్కడే కలిసాము" అని పాడించారు. ఇప్పటికి, ప్రతి farewell ఫంక్షన్ లో ఇదే సాంగ్ ని ప్లే చేస్తూ వుంటారు, అంత గొప్పగా స్వరపరిచారు. శుభ సంకల్పం అని, కమల్ హస్సన్ అవార్డు గెల్చుకున్న సినిమా కి కూడా, కీరవాణి గారే సంగీతం అందించారు. "సీతమ్మ అందాలు" అంటూ ఆమని తన వొంపుల అందాలు, కీరవాణి స్వరాల అందాలూ కలిపి చూపించిన సాంగ్. సుందరాకాండ, "ఆకశానా సూర్యుడుండడు సంధ్యవేలకే" అనే సాంగ్ ని జోలిపాటల playlist కి add చేసుకోండి. ప్రత్యేకం గా "నవ్వవే నవ మల్లికా, ఆశలే అందాలుగా" అనే పాదం దగ్గర మనోహరం గా వుంటుంది. యమదొంగ లో "నూనుగు మీసాలోడు", సింహాద్రి లో "నన్నేదో చేయ్యమాకు" రెండు కూడాను జానపదాల స్టైల్ లో సాగే మేలోడీస్. పైన చెప్పిన, ప్రతి సాంగ్, కోకిల కుహు కుహులు వసంత మాసంలోనే పెట్టి, మిగిలిన కాలలని పట్టించుకోనందుకు.. ప్రక్రుతి మొదట సిగ్గుపడి, తరువాత ముచ్చటపడి, కీరవాణి రూపం లో సృష్టించిన అద్భుతాలు అనిపిస్తుంటై నాకు.
ఇంక మాస్ మసాల సాంగ్స్ మాటేంటి అంటారా ? నేను పెద్దగ వాటిని పట్టించుకోను కాని, అడిగారు కాబట్టి చెప్తున్నాను. "నువ్వు విజిల్ వేస్తే ఆంధ్ర సోడా బుడ్డి", "కాలేజీ పాపల బస్సు", "గూట్లో వుంది బెల్లం ముక్క", "పంచాదర చెట్టు మీద పాలపిట్ట"(సుల్తాన్ చిత్రం), "సుగునాభిరాముడు, సమరాన భీముడు.. ఒక్క మగాడు" ( అస్సలు, సీతయ్య సినిమా హిట్ అవ్వడానికి వున్నా ఒక్క reason కీరవాణి. సిమ్రాన్ కూడా కొంచెం హెల్ప్ చేసిందనుకోండి), "నీక్కావలిసింది, నా దాగ్గర వుంది", "కుచిపూడికైన తకదిమి దేనికైనా రెడీ".. ఇలా ఎన్నో, దేనికైనా రెడీ అని చెప్తున్నట్టు వుంటాయి. ఇంకో మాట నాకు దేవి శ్రీ ప్రసాద్ మ్యూజిక్ అన్నా ఇష్టమే. అఫ్ కోర్సు, ఆ మ్యూజిక్ ఇష్టపడనివాడు ఆంధ్ర లో వుండడనుకోండి.
మీ,
naagas
0 Responses
Post a Comment
Subscribe to:
Post Comments (Atom)